Likdoorn.

Likdoorns
zijn veel voorkomende 'plaaggeesten'. Ze ontstaan altijd als gevolg van druk of wrijving. De overdruk kan het gevolg zijn van te kleine schoenen, maar door de doorgezakte/overbelaste (voor)voet. In veel gevallen bezitten ze een harde kern, maar we kennen ook de 'ring-likdoorns'. Dat zijn likdoorns waarbij het harde gedeelte uit een ringetje eelt bestaat.




Andere ‘soorten’ likdoorns zijn:

Weke likdoorn (clavus interdigitalis): deze is meestal te vinden tussen de tenen, en vaak tussen de vierde en de vijfde teen.
Vasculaire likdoorn: in deze likdoorn zijn er bloedvaatjes mee zijn gegroeid. ‘Ze zijn herkenbaar aan een donker stipje (bloedvat), en heten daarom ook wel eksteroog’. behandeld met een chemische pakking.
Neurovasculaire likdoorn: lijkt op de vasculaire likdoorn, maar tijdens zijn ontstaan is er het uiteinde van een zenuw in mee gegroeid. Deze likdoorns zijn daardoor zeer pijnlijk.
Zaadlikdoorn: deze ontstaat spontaan, zonder druk en/of wrijving en lijkt op een klein graankorreltje.

De behandeling van een likdoorn.

Behandeling.

Naast zorgvuldige verwijdering, kan de groei van de likdoorn (en natuurlijk ook eelt) afgeremd worden door de likdoorn drukvrij te leggen. Bij de voorvoet gebeurt dit wel met viltpakkingen, waarbij onder de voorvoet een plak vilt, waarin een gat ter hoogte van de likdoorn wordt aangebracht.
Voor de tenen zullen naast viltpakkingen in veel gevallen ook siliconen-teenortheses aangemeten kunnen worden.
Ook worden wel ‘chemische behandelingen’ toegepast. De likdoorn wordt dan eerst zorgvuldig geïsoleerd van de omliggende huid door middel van een viltpakking, waarna een speciale zalf ( waarin salicylzuur) wordt opgebracht. Na enkele dagen wordt deze ‘pakking’ verwijderd, en is het harde eelt gemakkelijk(er) te verwijderen.

Voetwratten.

Voetwratten (of verruca plantaris) komen vaak voor bij kinderen en jongvolwassenen. Er zijn twee types van voetwratten: de mozaïekwrat en de doornwrat. Mozaïekwratten breiden zich oppervlakkig uit, terwijl doornwratten in de diepte groeien.
Wratten (of verrucae) zijn vleeskleurige of bruinachtige gezwelletjes ( zie foto links), veroorzaakt door besmetting met een virus, het humane papillomavirus. De tijd die verloopt tussen de besmetting en het verschijnen van een wrat kan drie tot zes maanden duren. Het virus stimuleert de huidcellen tot ongeremde celgroei.

Oorzaak - Besmetting.

Natte vloeren in zwembaden en gemeenschappelijke douchecellen spelen waarschijnlijk een rol in het verspreiden van voetwratten. Men kan de kans op besmetting dan ook voorkomen door de voeten goed te wassen en af te drogen na het zwemmen en bij gebruik van gemeenschappelijke douchecellen slippers te dragen. Het goed droog houden van de voeten door het dragen van (schone) katoenen sokken en goed zittende schoenen, vermindert eveneens het risico op voetwratten.

Duidelijk is dat u op plekken waar men besmet zou kunnen raken, nooit op blote voeten moet lopen en in eigen omgeving moet zorgen dat anderen niet besmet kunnen worden met voetwratten.

Behandeling van een voetwrat.

De behandeling van wratten door ze aan te stippen met vloeibare stikstof is lijkt vaak minder effectief dan we zouden willen. Daarom wordt de behandeling ook wel gedaan door het aanbrengen van een zalf die een oplossende werking van de eeltlaag heeft. Hiervoor wordt ‘salicylzalf’ in verschillende sterktes: 20-30 en 40% gebruikt.






Omdat de gezonde huid om de wrat heen ook reageert, moet het wel precies aangebracht worden.
Meestal wordt daarom de wrat voor de behandeling geïsoleerd door middel van een viltring ( zie foto rechts), waarna de salicylzalf in het midden wordt aangebracht. De ring wordt met verband afgedekt, en voor een goede drukverdeling ( afhankelijk van de plaats waar de voetwrat zit), kan nog meer vilt worden aangebracht.(zie foto links).
Men kan gewoon douchen, maar moet er voor zorgen dat de pakking niet nat kan worden.

De zalf zorgt ervoor dat na een aantal dagen een deel van de wrat weggesneden kan worden. Om de wrat totaal te verwijderen zal de behandeling een aantal keren herhaald moeten worden.

Voor de behandeling van voetwratten zal een pedicure eerst toestemming moeten hebben van de huisarts.





Contactgegevens: zie ‘Contact’.